Święci towarzyszą nam od zawsze. Są uznawani za patronów i orędowników. Dodatkowo, w naszej kulturze ludowej, pełnią ważną rolę opiekunów zwierząt i gospodarstw domowych.
Prowadzący wykład dr Wojciech Kuska, skupił swoją uwagę na wybranych świętych, przedstawiając ich zależności z dobrostanem zwierząt w oparciu o wierzenia, przekazy, ludowe podania i przeświadczenia podawane z ust do ust, które mimo wielu modyfikacji na drodze czasu, przetrwały do dnia dzisiejszego.
Dla przykładu – patronem trzody gospodarskiej był św. Mikołaj , który bronił trzody przed dzikimi zwierzętami. Ponoć pomagała żarliwa modlitwa i pokuta odprawiana 6 grudnia. Św. Agata miała czuwać nad zdrowiem cielnych krów i ich potomstwem, a skutecznym antidotum na wszelkie dolegliwości była sól św. Agaty.
Natomiast św. Izydor, zwany Oraczem, człowiek za życia niezwykle pobożny i miłosierny, sprawował pieczę nad rolnikami, którym wg wierzeń ,po modlitwie, ułatwiał pracę. Jednym z najważniejszych w polskiej tradycji świętych jest św. Wojciech – to on daje początek do wypasu domowego bydła i koni. Zwiastunką zmian w przyrodzie jest św. Anna podobnie jak święci Piotr i Paweł, św. Agnieszka i św. Józef.
Św. Szczepan inicjuje zwyczaje świąteczne związane ze święceniem owsa przeznaczonego do wzajemnego obsypywania się podczas składania życzeń i do karmienia bydła. W dzień tego świętego, który przypada na 26. XII , rozpoczynano kolędowanie po domach, w których, obok kolędników, brały udział zwierzęta rzeczywiste i ich sztuczne odpowiedniki. Koniecznie trzeba wspomnieć zwyczaje odprawiane w dzień św. Andrzeja , gdzie wróżebną rolę spełniały psy ,a dodatkowo święty zapewniał pomyślność zwierzętom, czuwał także nad pracami polowymi i plonami.
W trakcie wykładu padło sporo dykteryjek, przysłów, relacji, które uatrakcyjniły wykład. Dziękujemy panu doktorowi za ciekawie przekazaną wiedzę.
Maria Prymakowska – Paluch
